امروزه ادبیات تطبیقی یا مقایسه ای که ترجمه اصطلاح انگلیسی Comparative Literature است، معنا و مفهوم متفاوتی نسبت به دوران آغازین خود یافته است و بر همین اساس، روش ها و رویکردهای آن نیز دگرگون شده است. هر کدام از صاحب نظران و ایده پردازان فعال در این حوزه معرفتی کوشیده اند ضمن ارائه تعریفی جدید به این دانش، روش ها و متدهای جدیدی را برای پژوهش در آن ارائه نمایند. نگارنده این سطور خواهد کوشید با نگاهی علمی و چارچوب مند به این حوزه معرفتی بپردازد و ضمن معرفی روش ها و رویکردهای پژوهشی در آن، خود نیز از خوانندگان و مخاطبان خود چیزها بیاموزد و درس ها برگیرد. از این رو،

دانش ادبیات تطبیقی، قلمروهای پژوهشی متعددی را دربرمی گیرد؛ تصویرشناسی، رویکرد تاریخ نگرانه یا همان تأثیر و تأثر، ادبیات تطبیقی و دانش های انسانی، شماری از این رویکردهای پژوهشی را دربرمی گیرند. در واقع، ادبیات تطبیقی همواره کوشیده است تا قلمرو و رویکردهای پژوهشی خود را گسترش بخشد. چنانکه آمد، تصویرشناسی (Imagology) در شمار رویکردها و متدهای پژوهش در ادبیات تطبیقی است. در این رویکرد، پژوهشگر ادبیات تطبیقی، به دنبال استخراج تصویری جامع از یک فرهنگ، یا تمدن یا یک ملت از درون متون ادبی و هنری است. طبعا در نگاه نخست، این رویکرد غیرادبی به نظر می رسد، اما وا

همان گونه که در مطالب پیشین گفته شد، ادبیات تطبیقی همواره کوشیده است تا قلمرو پژوهشی خود را گسترش بخشد و در این سیاق، از روزنه های گوناگونی به متون ادبی نگریسته است و و در عین حال کوشیده است تا مفهوم تطبیق و مقایسه را به معنای کلیشه ای و رایج آن محدود نسازد بلکه به آن توسع معنایی بخشد. در همین چارچوب نیز، دیگر ادبیات تطبیقی صرفا مقایسه دو متن نیست، بلکه مقایسه دوگانه های متفاوت و متضاد و واکاوی کیفیت گفت وگو و دیالوگ میان این دوگانه ها هم هست. به این معنا که دوگانه هایی نظیر مرکز و حاشیه، استعمارگر و استعمارشده، ادبیات مردانه و ادبیات زنانه و به تعبیر

پس از دو ماه استراحت در تابستان، آغاز سال تحصیلی جدید را به جویندگان واقعی دانش تبریک می گویم و امیدوارم که موفقیت های بیشتری را در این سال تحصیلی رقم زنند. در وبلاگ حاضر کوشش می شود تا هر هفته یک موضوع به صورت مستقل یا به گونه ای دامنه دار و مستمر مطرح گردد و در باب آن سخن رانده شود. مخاطبانی که این وبلاگ را می بینند و می خوانند، می توانند با ایده ها و اندیشه های خود، باب بحث و گفت وگو درباره موضوع مطرح شده را بگشایند یا بستری فراهم آورند که موضوعات آتی در وبلاگ براساس نظر و دیدگاه آنان واکاوی گردد.

در ادامه مبحث ادبیات تطبیقی و نقد پسااستعماری، باید به کیفیت کاربرد این نوع نقد در قالب ادبیات تطبیقی پرداخت. همان گونه که گفته شد، در روش مطالعاتی جدید ادبیات تطبیقی، به دوگانه های متعارض یا متفاوت می توان توجه کرد. بنابراین، پژوهشگر ادبیات تطبیقی در وهله نخست باید متنی را با این مضمون در محور پژوهش خود قرار دهد. متونی که در بستری پسااستعماری نگاشته می شوند، متنوع و گونه گون اند. برای نمونه، برخی از متون پسااستعماری از منظر یک استعمارشده نگاشته می شوند مانند مرد مردمی چینوا آچیبه. برخی از دیدگاه یک استعمارگر نوشته می شوند مانند دل تاریکی از جوزف ک